*** Rozdział 2 Mój świat, twój świat Siedząc na ławce kobieta ze znużeniem odgarnęła ciemne kosmyki włosów. Panujący dziś upał był przytłaczający. Nie miała nawet ochoty na realizację kolejnego zlecenia, postanawiając zaczekać do wieczora, chociaż zazwyczaj wolała pracować w … Czytaj więcej
Chyba jeszcze nigdy tak bardzo nie zmieniłam treści książki, jak zrobiłam to w Niekompletnych. Ale żal było zmarnować taki pomysł, więc przedstawiam Wam całkowicie nową, zupełnie inną wersję tamtej historii. Pół żartem, pół serio, prawdziwe romantasy z naciskiem na fantasy. … Czytaj więcej
To ją uratowało. Silne uderzenie i głośny huk pojawiły się równocześnie. Ich samochód został zepchnięty na pobocze. Następne sekundy były jedynie chaosem, wypełnionym ogłuszającą kakofonią dźwięków, zapachem przerażenia i bólem. Gdy się ocknęła, zrozumiała, że mieli wypadek. Z trudem odpięła … Czytaj więcej
Po raz pierwszy z taką niechęcią odwiedzał rodzinny dom. Może dlatego, że wiedział, kto czeka na niego w środku? Skrzywił się w duchu, na zewnątrz zachowując niewzruszony wyraz twarzy. Zbyt dobrze znał brata, wiedział, że jeśli wybuchnie pomiędzy nimi wojna, … Czytaj więcej
Spała wtulona w poduszkę, przykryta zaledwie skrawkiem materiału. Stał oparty o framugę okna, wpatrzony w nią, zmęczony. Nie potrafił zwykłymi słowami opisać tego, co go przepełniało. A kiedy pomyślał, że Vasco planował ją zabić… Palce zacisnął w pięści, paznokcie wbił … Czytaj więcej
Dziewczyna oparła głowę na jego ramieniu, z uwagą wpatrując się w zmieniająca pod wpływem emocji twarz. Po raz pierwszy zastanowiła się nad faktem, że obaj bracia nie wykazywali najmniejszego nawet podobieństwa. Porzuciła pytanie dlaczego i pomyślała, że chciałaby tu zostać. … Czytaj więcej
– Witaj słoneczko. – Przytłumiony głos wyrwał ją z odrętwienia. Od kolacji z Iago minęło dokładnie dziesięć dni. A on nadal milczał. Nie rozumiała tego. Na początku nawet płakała z twarzą wtuloną w poduszkę. Potem zobojętniała. Nie miała siły walczyć o … Czytaj więcej
– Ubieraj się i wynoś! Trochę ciężko było trafić stopą w nogawkę pod pełnym szału spojrzeniem stojącego nad nią mężczyzny. A on trwał w bezruchu, sącząc wino i tylko ciemne źrenice wskazywały, jak bardzo był wściekły. – Ja… – zaczęła niepewnie, … Czytaj więcej